Η Πόλη
Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας
Από τον αγροτικό Ποδονίφτη στην προσφυγική πόλη του 20ού αιώνα — μια σύντομη ιστορική διαδρομή.
Πριν την προσφυγική έλευση (1920–1927)
Η Νέα Φιλαδέλφεια, πριν αποκτήσει τη σημερινή της ονομασία, αποτελούσε μαζί με τη Νέα Χαλκηδόνα την περιοχή του Ποδονίφτη. Σύμφωνα με τον Μπίρη (1971), η τοπωνυμία Ποδονίφτης προσδιορίζει την περιοχή που διασχίζει το ομώνυμο ρέμα μεταξύ Ανάκασας και Αλυσίδας.
Η έκταση των 4 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων που καταλαμβάνει σήμερα ο Δήμος ήταν μια μικρή πεδιάδα με καλλιέργειες, ελαιώνες και αμπελώνες, με ελάχιστους κατοίκους διάσπαρτους σε πλινθόκτιστες αγροικίες.
Πληθυσμιακή εξέλιξη της Νέας Φιλαδέλφειας
| Χρονολογία | Πληθυσμός |
|---|---|
| 1920 | 110 |
| 1928 | 6.337 |
| 1934 | 6.337 |
| 1940 | 8.871 |
| 1951 | 10.187 |
| 1961 | 15.564 |
| 1971 | 19.639 |
| 1981 | 25.320 |
| 1991 | 25.261 |
| 2001 | 24.234 |
Πηγή: ΕΣΥΕ, ιδία επεξεργασία.
Νέα Φιλαδέλφεια
Στις 17 Ιουλίου 1927 κατοικήθηκε για πρώτη φορά ο προσφυγικός συνοικισμός της Νέας Φιλαδέλφειας. Το 1932 πήρε το όνομά της χάρη στον δικηγόρο και πρώην βουλευτή Π. Διαμαντόπουλο, πρόσφυγα από τη Φιλαδέλφεια (σήμερα Αλά Σεχίρ) της Μικράς Ασίας. Αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα το 1934 και ως Δήμος το 1947.
Νέα Χαλκηδόνα
Η οικοδόμηση της Νέας Χαλκηδόνας διαφέρει από εκείνη του προσφυγικού οικισμού της Νέας Φιλαδέλφειας — κατασκευάστηκαν πρώτα ιδιόκτητα σπίτια (μονοκατοικίες με κήπους) ανατολικά της Λεωφόρου Δεκελείας. Αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα το 1934 και ως Δήμος το 1982.
Προσφυγικός Συνοικισμός
Την οικοδόμηση του οικισμού Ποδονίφτης ανέλαβε το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας σε απαλλοτριωμένη έκταση 549 οικημάτων με 1.720 κατοικίες, επτά διαφορετικών οικιστικών τύπων και σχημάτων, με κεραμοσκεπές, μικρούς εξώστες και κήπους.
Το 2011 οι δύο Δήμοι συνενώθηκαν με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Σήμερα ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 35.556 κατοίκους.